Lisa Amanda Putri

LELAKON Ujare para winasis, apa sing tumiba marang kabeh mahkluk ciptaane Gusti Allah, klebu menungsa, wis adhedhasar garising kodrat. Ora ana sing bisa nulak. Ora bisa milih lair minangka apa. “Tumrap mahkluk neng alam donya iki, lelakon sing dialami mono mung saderma. Awake dhewe iki mung saderma nglakoni,” kandhane Partinah nalika njawab pitakonku, keneng apa tangan kiwaku ora ana drijine. Aku pancen asring ngresula menyang wongtuwa,  krana saka sedulur wolu, mung aku dhewe sing ora ganep. Kabeh dulurku —lanang enem, wadon loro— perangan awake jangkep. Komplit, ana sikil, tangan, mripat, kuping lan sirah. Bareng aku? Ora nggumunake menawa cacade awak iki ndadekake aku banjur ora tatag ngadhepi kahanan.  Aku ngrasa kurang bebas, mindher yen kumpul karo kanca sekolah, kanca dolan, kanca ngaji, uga sapa wae yen ketemu neng dalan. Apa maneh mlebu toko utawa pasar. Mlaku samlaku, obah ngiwa obah nengen, sarwa ora kepenak. Kidhung, kaya-kaya kabeh mripat padha...

ASMARA ING SALA ENDAH Penulis     :  Eny Anggraeni Penerbit   :  TRI TJAHJA Tebal        :  34 halaman Lelakoning urip Mariani uga kasebut Rian kang nemoni akeh pacoban pinuju urip kang mulya. Kawiwitan saka Nursanta (Santa) kang kerep banget mara menyang omahe Jektiningtyas (Tyas), yaiku putra saka budhene Rian. Rian kang uga melu budhene dadi melu akrab karo Santa. Santa lan Tyas iku kekancan wis suwe, mula ngandi-ngandi ya wong loro. Ora nyana jebule Santa karo Rian wis pada aprasetya bakal urip bebarengan, kalorone padha-padha duweni rasa tresna. Kamangka Tyas uga tresna banget marang Santa amarga sangka kulinane dolan bareng, nanging Santa ora ngerti yen ditresnani.             Suwening suwe gegandengan antarane Santa karo Rian dingerteni dening Tyas. Dheweke kelara-lara lan nguring-nguring adhine ponakan. Rian dia...

SERAT RIYANTA Wonten Serat Riyanta punika kacarios menawi ing nagari Surakarta wonten priyantun luhur, asmanipun pangeran Notosewojo. Pangeran punika gadhah putra naminipun raden mas Riyanta. Wiwit raden mas Riyanta umur enem taun, dheweke ditinggal sedak aliyan ramanipun. Lajeng naming dirawat kaliyan ibunipun. Dados, raden mas Riyanta sanget dipuntresnani dening ibunipun.  Menawi sampun umur pitung taun, raden mas Riyanta di pindah wontening Semarang. Wonten Semarang punikaraden mas Riyanta ndherek pamanipun, asmanipun raden mas Tondowidjojo. Woten mriku, raden mas Riyanta kadidik dados jejaka ingkang bagus polah tingkahipun. Ibunipun remen sanget menawi gadhah anak tunggal ingkang bagus rupanipun kaliyan polahipun, dados ibunipun nuruti sakka behanipun katurutane raden mas Riyanta.  Ngantos umur kalih dasa, raden mas Riyanta dereng gadhah estri ingkang ditresnani. Mula, ibunipun tansah was-was. Banjur ibunipun ngengken raden mas Riyanta kangge gol...

      Mbuang Uwuh                Mbuwang uwuh ing enggone kuwi gampang! wektu lagi bersepeda beberapa dina sing nuli, aku ndelok siji montor sing penumpangnya buwang gelas plastik banyu mineral ngono wae menyang laku liwat jendela. aku ora entek pikir, kok isa, ya? karepe, apa sadurunge padha pisan ora mikir menawa uwuh kuwi bisa babagan wong sing liwat? apa ora rumangsa demen laku sing cukup resik kuwi diregedi karo gelas plastik bekas sing sabenere bisa dibuwang neng panggonan uwuh?  aku kira, kanggo wong sing (bener-bener) berpendidikan, ana sak-werna pangrasa ora enak yen buwang sampah menyang laku ngono wae. kajaba mengotori laku, uga berbahaya kanggo pangguna laku liyane. durung lagi nek uwuh kuwi mengkone lebu menyang selokan nuli menghambat aliran banyu. nah, jaga-jaga banjir, deh. padahal tanpa “bantuan” sampah pun, akeh laku sing nyat kerep tergenang banyu nek udan deras, marga sistem drainasenya nggak a...

JODHO Dijupuk saka : Majalah Panjebar Semangat  edisi 24 Desember 2016 Dening :  A.S Yasman Sinopsis :           Jujur wae, senajan wis pedhot watara limang taunan, nanging batinku ora bisa diapusi. Angel anggonku arep nglalekake senajan wis keslimur maneka kegiyatan ing pasinaon lan sawise lulus kuliyah terus nyambut gawe ngrumat pasien ing rumah sakit. Uga duwe samben nulis cerkak lan guritan sing tak kirim menyang majalah basa Jawa, ngiras melu nguri-uri basa lan susastra amrih ora kabuncang dening ombake globalisasi.             Triningsih jenenge kenya kembange desa kuwi. Citrane tansah kumanthil ing atiku, luwih-luwih yen pinuju sepi ora ana kegiyatan. Gawang-gawang wewayangane tansah ngreridhu, lelewane yen pinuju aleman, lan dhekik pipine yen lagi mesem. Wis dadi rahasia umum yen sesambunganku karo Triningsih kayadene Kamajaya lan Dewi Ratih, ngalor ngidul tansah rerenteng rerun...